مطالب حقوقی

افراد هنگامی متهم به سرقت می شوند، امکان دارد که متهم به عامل بودن یا شریک بودن در آن با استفاده از شواهد گوناگون گردند. نخست باید به اساس روندها و چگونگی اثبات بیگناهی آشنا بود.
سرقت در قانون مجازات اسلامی به عنوان جرم شناخته شده است؛ بدین صورت که بر طبق ماده 265 قانون مجازات اسلامی، سرقت به عنوان جرمی که در آن ربودن مالی که به متعلق به فردی دیگر باشد، تعریف شده است. سرقت، انواع گوناگونی دارد و در اشکال مختلفی پیدا می کند، بنابراین، مجازات آن نیز متفاوت است. از همین رو، بر طبق قانون مجازات اسلامی می توان سرقت حدی یا تعزیری را شناسایی نمود .
وجه اشتراک انواع سرقت
وجه مشترک تمام انواع و اقسام سرقت در این است که برای اثبات این جرم، نخست بایستی وجود 3 رکن قانونی، مادی و معنوی اثبات شود تا بتوان متهم را مجازات کرد. این 3 رکن باید به صورت هم زمان وجود داشته باشند که تعریف آن ها به صورت زیر است:
• رکن قانونی: همان تعریف جرم سرقت یعنی ربودن مال دیگری است که بر طبق قانون مجازات اسلامی جرم به شمار می رود. وجود این رکن محقق است .
• رکن مادی: یعنی ربودن مال دیگری که در صورتی که بتوان با استفاده از ادله و شواهد و مدارک کافی، ربودن مال را اثبات نمود، می توان به مجازات سارق امیدوار بود .
• رکن معنوی یا روانی: یعنی هنگامی که دزد، قصد و نیت لازم برای ارتکاب جرم سرقت را داشته باشد و از روی غفلت یا مستی مال دیگری را نربوده باشد .
نحوه اثبات بی گناهی در سرقت
چنانچه متهم به سرقت یا دزدی بخواهد اقدام به اثبات بی گناهی در سرقت کند، بایستی سعی کند که وجود این ارکان را نفی کند. به عنوان مثال بگوید که با اجازه خود فرد و با رضایت قبلی، مال را برداشته یا مال در دست او امانت بوده است، یا اینکه بگوید اطلاع نداشته که این اموال متعلق به شخص دیگری است و تصور می کرده که متعلق به خودش است .
بنابراین، ابتدایی ترین راهکار برای اثبات بی گناهی در جرم سرقت، این می باشد که با استفاده از شواهد و مدارک متقن و کافی، اثبات نمود که عنصر مادی (ربایش مال) و عنصر معنوی (قصد و نیت دزدی) در شخص وجود نداشته است و بعد از آن، اعاده حیثیت در جرم سرقت را انجام داد.
همواره برای اثبات مجرم بودن یک شخص در دادسرا، فرد شکایت کننده بایستی ادله خود را به قاضی عرضه نموده و قاضی با رسیدگی به این ادله، حکم مربوط به سارق را صادر می نماید.
این قانون که به قاعده البینه علی المدعی مشهور است، در اثبات بی گناهی در سرقت نقشی مهم دارد. یعنی از دیدگاه قاضی، فرد بی گناه است، مگر خلاف آن ثابت شود.
جهت اثبات بی گناهی در سرقت، ادله در قالب لایحه دفاعیه توسط مشاوره حقوقی سرقت به دادسرا عرضه می گردد و قاضی با بررسی این لایحه، اقدام به صدور حکم دادگاه خود می کند.
حال در صورتی که حاکم بعد از شنیدن ادله فرد شاکی و دفاع وکیل دادگستری از موکل خود، حکم دادگاه به اثبات بی گناهی در سرقت شخص بدهد، او می تواند عمل به شکوائیه از شاکی کند و در دادسرا اعاده حیثیت کند.
شروط اثبات بی گناهی در سرقت
موارد حائز اهمیت در اثبات بی گناهی در سرقت عبارتند از:
شهادت شهود: یکی از بهترین شیوه های اثبات بی گناهی در سرقت، شهادت شهود به نفع فرد متهم است که در واقع، خوانده می تواند با اتکا به شاهدان او، بی گناهی خود را اثبات نماید.
رد شواهد شاکی: راه دوم، اثبات این است که ادله و شواهد عرضه شده به دادسرا توسط شاکی از شروط مناسب برخوردار نیست یا عدالت را پیش نمی گیرد.
علم قاضی: چنانچه قاضی بعد از رسیدگی به شواهد و اسناد عرضه شده توسط فرد شکایت کننده و متهم این نتیجه را گرفت که متهم بی گناه است، حکم دادگاه به اثبات بی گناهی در سرقت را برای او صادر می نماید.

افراد هنگامی متهم به سرقت می شوند، امکان دارد که متهم به عامل بودن یا شریک بودن در آن با استفاده از شواهد گوناگون گردند. نخست باید به اساس روندها و چگونگی اثبات بیگناهی آشنا بود.
سرقت در قانون مجازات اسلامی به عنوان جرم شناخته شده است؛ بدین صورت که بر طبق ماده 265 قانون مجازات اسلامی، سرقت به عنوان جرمی که در آن ربودن مالی که به متعلق به فردی دیگر باشد، تعریف شده است. سرقت، انواع گوناگونی دارد و در اشکال مختلفی پیدا می کند، بنابراین، مجازات آن نیز متفاوت است. از همین رو، بر طبق قانون مجازات اسلامی می توان سرقت حدی یا تعزیری را شناسایی نمود .
وجه اشتراک انواع سرقت
وجه مشترک تمام انواع و اقسام سرقت در این است که برای اثبات این جرم، نخست بایستی وجود 3 رکن قانونی، مادی و معنوی اثبات شود تا بتوان متهم را مجازات کرد. این 3 رکن باید به صورت هم زمان وجود داشته باشند که تعریف آن ها به صورت زیر است:
• رکن قانونی: همان تعریف جرم سرقت یعنی ربودن مال دیگری است که بر طبق قانون مجازات اسلامی جرم به شمار می رود. وجود این رکن محقق است .
• رکن مادی: یعنی ربودن مال دیگری که در صورتی که بتوان با استفاده از ادله و شواهد و مدارک کافی، ربودن مال را اثبات نمود، می توان به مجازات سارق امیدوار بود .
• رکن معنوی یا روانی: یعنی هنگامی که دزد، قصد و نیت لازم برای ارتکاب جرم سرقت را داشته باشد و از روی غفلت یا مستی مال دیگری را نربوده باشد .
نحوه اثبات بی گناهی در سرقت
چنانچه متهم به سرقت یا دزدی بخواهد اقدام به اثبات بی گناهی در سرقت کند، بایستی سعی کند که وجود این ارکان را نفی کند. به عنوان مثال بگوید که با اجازه خود فرد و با رضایت قبلی، مال را برداشته یا مال در دست او امانت بوده است، یا اینکه بگوید اطلاع نداشته که این اموال متعلق به شخص دیگری است و تصور می کرده که متعلق به خودش است .
بنابراین، ابتدایی ترین راهکار برای اثبات بی گناهی در جرم سرقت، این می باشد که با استفاده از شواهد و مدارک متقن و کافی، اثبات نمود که عنصر مادی (ربایش مال) و عنصر معنوی (قصد و نیت دزدی) در شخص وجود نداشته است و بعد از آن، اعاده حیثیت در جرم سرقت را انجام داد.
همواره برای اثبات مجرم بودن یک شخص در دادسرا، فرد شکایت کننده بایستی ادله خود را به قاضی عرضه نموده و قاضی با رسیدگی به این ادله، حکم مربوط به سارق را صادر می نماید.
این قانون که به قاعده البینه علی المدعی مشهور است، در اثبات بی گناهی در سرقت نقشی مهم دارد. یعنی از دیدگاه قاضی، فرد بی گناه است، مگر خلاف آن ثابت شود.
جهت اثبات بی گناهی در سرقت، ادله در قالب لایحه دفاعیه توسط مشاوره حقوقی سرقت به دادسرا عرضه می گردد و قاضی با بررسی این لایحه، اقدام به صدور حکم دادگاه خود می کند.
حال در صورتی که حاکم بعد از شنیدن ادله فرد شاکی و دفاع وکیل دادگستری از موکل خود، حکم دادگاه به اثبات بی گناهی در سرقت شخص بدهد، او می تواند عمل به شکوائیه از شاکی کند و در دادسرا اعاده حیثیت کند.
شروط اثبات بی گناهی در سرقت
موارد حائز اهمیت در اثبات بی گناهی در سرقت عبارتند از:
شهادت شهود: یکی از بهترین شیوه های اثبات بی گناهی در سرقت، شهادت شهود به نفع فرد متهم است که در واقع، خوانده می تواند با اتکا به شاهدان او، بی گناهی خود را اثبات نماید.
رد شواهد شاکی: راه دوم، اثبات این است که ادله و شواهد عرضه شده به دادسرا توسط شاکی از شروط مناسب برخوردار نیست یا عدالت را پیش نمی گیرد.
علم قاضی: چنانچه قاضی بعد از رسیدگی به شواهد و اسناد عرضه شده توسط فرد شکایت کننده و متهم این نتیجه را گرفت که متهم بی گناه است، حکم دادگاه به اثبات بی گناهی در سرقت را برای او صادر می نماید.